stara rama...

Pewnego dnia, kiedy było bardzo biało za oknem, prawie tak samo jak dzisiejszego dnia, postanowiłam zająć się samotną ramą.... która od pewnego czasu mieszka razem z nami w domu.







Rama była ramą starego obrazu, który pod wpływem ponad pół wieku wyblakł... i nie mógł już odnaleźć się w dzisiejszym świecie. Zaraz na początku miała być ramą do lustra,. ale w końcu została - samotną wiszącą ramą... Wisiała sobie bidulka w pokoju... samotna na samotnej ścianie. Z czasem dołączyły do niej skrzypeczki... a potem przywędrowała figurka Matki Bożej Licheńskiej...

Rama już nie była samotna, ale pewnego dnia nastał dzień remontu i rama poszła do szafy, w której musiała przeczekać ten ciężki okres. W końcu nastał dzień, kiedy mogłam sobie coś porobić, i wzięłam się za zapomnianą okurzoną bidulkę....


Najpierw przetarłam ja dość mocno papierem ściernym...

potem zaszpachlowałam wszelkie ubytki i zadziorki...

niestety w jednym miejscu rama miała dość spory odłamek w ornamencie,
więc postanowiłam coś wymyślić, żeby go zatuszować....
Z pomocą przyszedł mój krasnoludek, który podpowiedział,
żeby zrobić odlew z plasteliny...;-)))

jakże się zdziwiłam, kiedy odklejałam zaprawe z gipsu elektrycznego...od plasteliny.. w ciągu pięciu minut miałam super ornament, który trzeba było tylko troszkę zeszlifować, aby odpowiedni pasował...do całej reszty.

Pozostało mi tylko przyklejenie i wymalowanie całej ramy zrobioną mieszanką akrylowej białej farby z dodatkiem brązowego pigmentu...

potem jeszcze raz rozrobiłam białą farbę z odrobinka brązu,
powstała bardzo delikatna kremowa barwa,
którą poprzecierałam po całości po całej ramie...


Rama wisi sobie znów samotnie...
na pewno kiedyś będzie w niej lustro, ale teraz .. teraz znów jest sobie samotną...wisząca ramą....