orłowskie impresje...

Stęskniona za bliskością, zapachem i zmiennym i niezmiennym widokiem morza...
wybrałam się dziś z drugą połówką do Orłowa...

Nie spodziewałam się ani ciepła, ani słonka, bo poranek zapowiadał się całkiem mokro i wietrznie...
Ale zanim dotarłam do celu -
wszystko na bardzo długą chwile ucichło,
przewiało deszczowe chmurki
i pozostał piękny i wyjątkowy klimat z Klifem i molem w tle...

Bywanie w tym miejscu napawa mnie refleksją, ilekroć tu jestem...zdaje się że za każdym razem jest inaczej...choć nic się nie zmienia poza szatą pogodową...

Nie mam tu ulubionej ławki, czy kamienia, ale mam drzewo...prześliczną brzozę ...obok której nie przejdę obojętnie...a czasem się przytulę ;-)))

Mam wraz z mężem również ulubiony "kosz plażowy"który znajduje się przed malutką nastrojową kawiarenką w Domku Żeromskiego... w którym wysiaduję i zawsze piję tylko...cappuccino...
I tylko silne mrozy zmuszają mnie ażeby wypić kawę w miłym i nastrojowym wnętrzu.
Ale już od wczesnej wiosny do późnej jesieni...wypicie kawy na tarasie jest dla mnie najfajniejszą i najprzyjemniejszą chwilą w tym miejscu...

Dziś znów kawa smakowała inaczej...

Z łezką w oku żegnam ulubione miejsce...
pewno wpadnę tu za dwa lub trzy tygodnie...
niby będzie tak samo...ale już inaczej...
Znikną wielobarwne impresje...
nie będzie już złocistych buków,
czerwonych dębów
i berberysów...

ale pozostanie klimat i nastrojowe niezwykłe miejsce do którego zawsze o każdej porze roku wracam...

...